Çocuk cerrahisinde nazokomiyal infeksiyonların epidemiyolojisi ve kontrolü

Author:

Year-Number: 2002-Cilt: 16- Sayı: 1
Number of pages: 27-32
Mendeley EndNote Alıntı Yap

Abstract

GİRİŞ ve AMAÇ: Çocuk cerrahisinde görülen nazokomiyal infeksiyonlar (NKİ)’ın epidemiyolojisini ve kontrol yöntemlerini araştırmak. YÖNTEM ve GEREÇLER: Çocuk cerrahisi kliniğinde Ocak 1997-Aralık 2000 tarihleri arasında yatırılıp tedavi edilen 2844 olgu geriye dönük olarak değerlendirildi. NKİ tanımlamasında “Centers for Disease Control and Prevention (CDC)” kriterleri kullanıldı. Bu çalışmada, kliniğimizde görülen NKİ’lerin sıklığı, yaş ile ilgisi, infeksiyon türleri ve etkenleri, uygulanan invaziv girişimler ve risk faktörleri arasındaki ilişki araştırıldı. Aynı dönem içerisinde NKİ gelişmeyen ancak yaşları ve cinsiyetleri NKİ geçirenler ile uyumlu olan ve hastalık türleri NKİ geçirenler ile aynı olan 78 hasta kontrol grubu olarak alındı. Bu iki grup mortalite ve hastanede yatış süreleri açısından karşılaştırıldı. BULGULAR: 78 olguda NKİ tespit edildi. NKİ sıklığı % 2.74 (1997’de % 4.99, 1998’de % 3.89, 1999’da % 1.33 ve 2000’de % 1.44) idi. NKİ grubunda yaş ortalaması 28 ay, kontrol grubunda ise 26 ay idi. En sık gelişen NKİ türü cerrahi yara infeksiyonu ve üriner sistem infeksiyonu idi. NKİ gelişen hastalarda en sık eşlik eden predispozan faktörler; üretral kateterizasyon (% 10.26), travma (% 9.25) ve parenteral nütrisyon (% 8.70) idi. Hastanede kalış süresi NKİ grubunda 16 gün (4-28 gün) iken kontrol grubunda 9 gün (2-22 gün) idi. NKİ ve kontrol grupları arasında mortalite ve hastanede yatış süresi açısından anlamlı fark vardı (sırasıyla p<0.05, p<0.001). TARTIŞMA ve SONUÇ: Çocuk cerrahisinde en sık görülen NKİ türü cerrahi yara infeksiyonu idi. NKİ’li olgularda en sık görülen risk faktörleri üretral kateterizasyon, travma ve parenteral nütrisyon idi. NKİ mortalitede, hospitalizasyon süresinde ve tedavi maliyetinde önemli artışa neden oldu. İnfeksiyon hastalıkları birimi ile sıkı iş birliği, cerrahi personelin eğitimi, el yıkama ve dezenfeksiyon, izolasyon, antibiyotik kullanımının kısıtlanması, invazif girişim ve kateterizasyonların endikasyon ve sürelerinin minimuma indirilmesi, risk faktörleri açısından yakın takip ve erken enteral beslenme ile kliniğimizde son iki yılda NKİ hızı belirgin düzeyde azaldı.

Keywords

Abstract

INTRODUCTION: To investigale the epidemiology and control met-hods of nosocomial infection (NCI) in pediatric surgery. METHODS: We, retrospectively, reviewed 2844 hospitalized children in the pediatric surgical clinic between January 1997 and December 2000. The diagnosis of NCI was made based on criteria proposed by “Centers for Disease Control and Prevention (CDC)”. The incidence of NCIs, type of microorganisms and infections, age, sex and risk factors were determined. The mortality rate and hospitalization period of patients with NCI were compared with 78 control patients whose age, sex and primary disease were identical and free of NCI. RESULTS: There were 78 children with NCI; the overall incidence was 2.74 % (4.99 % in 1997, 3.89 % in 1998, 1.33 % in 1999, 1.44 % in 2000). The meanage was 28 months the most frequent infections were surgical wound and urinary tract infection, in the NCI and 26 months in the control group. The most frequent risk factors were urethral catheter (10.26 %), trauma (9.25 %), and parenteral nutrition (8.70 %). The mean hospitalization period was 16 days (range 4-28 days) in patients with NCI, while it was 9 days (range 2-22 days) in control group. There was a significant difference in mortality rate and hospitalization period (p<0.05, p<0.001, respectively) between the patients with NCI and those of controls. DISCUSSION AND CONCLUSION: Surgical wound infection was the most common NCI in Pediatric Surgery. Urethral catheterization, trauma and parenteral nutrition were the most frequent risk factors. NCIs caused high mortality, prolonged hospitalization period and increased cost. Close relationship between the pediatric surgical team and the infection disease team; the education of medical staff; handwashing and disinfection; limited antibiotics; close follow-up for risk factors; minimized invasive interventions and catheterizations; isolation; and early enteral nutrition resulted in significant decrease in the incidence of NCIs in our clinic in the last two years.

Keywords